مه مغزی چیست؟ علت فراموشی + کاهش تمرکز در جوانان

گاهی آدم احساس می‌کند ذهنش مثل همیشه کار نمی‌کند؛ اسم یک نفر را که خوب می‌شناسد به یاد نمی‌آورد، وسط حرف زدن رشته کلام از دستش می‌رود، یک مطلب را چند بار می‌خواند اما درست متوجه آن نمی‌شود یا برای انجام کاری که قبلاً به‌سادگی انجام می‌داده، تمرکز بیشتری لازم دارد. خیلی‌ها این حالت را «مه مغزی» می‌نامند. مه مغزی یک بیماری مشخص و جداگانه نیست، بلکه نامی برای مجموعه‌ای از نشانه‌های مربوط به فکر کردن، توجه، تمرکز و به یاد آوردن است.

مه مغزی ممکن است چند روز یا چند هفته طول بکشد و در بعضی افراد مدت بیشتری ادامه داشته باشد. کم‌خوابی، فشار روانی، اضطراب، افسردگی، تغییرات هورمونی، تغذیه نامناسب، بعضی داروها، افت قند خون و برخی بیماری‌ها می‌توانند چنین حالتی ایجاد کنند. به همین دلیل، وقتی یک جوان از فراموشی و کاهش تمرکز شکایت دارد، نخستین برداشت نباید این باشد که حتماً دچار یک بیماری مغزی جدی شده است.

از طرف دیگر، ماندگار شدن یا شدیدتر شدن این نشانه‌ها را هم نباید نادیده گرفت. اگر مه مغزی زندگی روزمره، کار، درس، روابط یا توانایی انجام کارهای معمول را مختل کرده باشد، بهتر است علت آن با کمک پزشک بررسی شود. هدف اصلی درمان، از بین بردن خودِ نام «مه مغزی» نیست؛ بلکه باید علت ایجادکننده پیدا و تا جای ممکن برطرف شود.

مشاهده پزشکان مغز و اعصاب در روطوش

مه مغزی چیست؟

مه مغزی به حالتی گفته می‌شود که فرد احساس می‌کند فکر کردن، تمرکز کردن، توجه کردن یا به یاد آوردن اطلاعات برایش سخت‌تر از گذشته شده است. ممکن است فرد هنگام صحبت کردن دنبال یک واژه ساده بگردد، نام آشناها را دیرتر به خاطر بیاورد، نتواند برای مدت طولانی روی یک کار بماند یا احساس کند سرعت فکر کردنش پایین آمده است. این حالت در منابع پزشکی به عنوان یک اصطلاح عمومی برای مجموعه‌ای از نشانه‌های شناختی به کار می‌رود و تشخیص پزشکی مستقل و مشخصی به شمار نمی‌رود.

یکی از نکته‌های مهم درباره مه مغزی این است که همیشه به معنای از بین رفتن حافظه نیست. برای نمونه، وقتی فرد به دلیل کم‌خوابی یا خستگی نمی‌تواند اطلاعات تازه را خوب دریافت و ثبت کند، بعداً ممکن است تصور کند حافظه‌اش ضعیف شده است؛ در حالی که مشکل اصلی می‌تواند در توجه و دریافت اطلاعات باشد. خواب نامناسب می‌تواند توانایی مغز برای کار کردن در بهترین حالت را کاهش دهد و باعث شود فرد فراموشکارتر به نظر برسد.

به همین دلیل، پرسش «مه مغزی به انگلیسی چیست؟» پاسخ ساده‌ای دارد: Brain Fog. با این حال، نباید این اصطلاح را با بیماری‌هایی مانند زوال عقل یکی دانست. در بسیاری از افراد، به‌ویژه افراد جوان، مه مغزی می‌تواند پیامد یک عامل قابل اصلاح مانند خواب ناکافی، فشار روانی یا یک مشکل جسمی باشد و با برطرف شدن آن عامل بهتر شود.

علائم مه مغزی چیست؟

فراموش کردن واژه‌ها و نام‌ها یکی از حالت‌هایی است که افراد مبتلا به مه مغزی زیاد توصیف می‌کنند. ممکن است فرد نام یک وسیله، شخص یا مکان را بداند اما برای چند لحظه نتواند کلمه مناسب را پیدا کند. گاهی هم وسط یک جمله متوجه می‌شود رشته فکرش را گم کرده و نمی‌داند قرار بوده چه چیزی بگوید. این حالت به‌تنهایی نشانه بیماری جدی مغز نیست و باید در کنار دیگر نشانه‌ها بررسی شود.

کاهش تمرکز نیز بخش مهمی از مه مغزی است. فرد ممکن است هنگام مطالعه، کار با رایانه یا گوش دادن به یک گفت‌وگو زود حواسش پرت شود، یک متن را چند بار بخواند یا نتواند کاری را که نیاز به توجه مداوم دارد به پایان برساند. خستگی ذهنی، کند شدن روند فکر کردن و احساس سنگینی ذهن نیز ممکن است همراه آن دیده شود.

گاهی مه مغزی با خستگی جسمی یا احساس بی‌انرژی بودن همراه می‌شود و همین موضوع می‌تواند تمرکز را باز هم سخت‌تر کند. اگر این نشانه‌ها پس از چند شب خواب مناسب یا برطرف شدن یک دوره فشار روانی کاهش پیدا کنند، احتمال نقش داشتن این عوامل بیشتر می‌شود؛ اما اگر مدت زیادی باقی بمانند یا رو به بدتر شدن باشند، بهتر است علت‌های دیگر نیز بررسی شوند.

علت مه مغزی چیست؟

یکی از رایج‌ترین علت‌هایی که باید به آن توجه کرد، خواب ناکافی یا خواب بی‌کیفیت است. مغز برای کارکرد مناسب به خواب کافی نیاز دارد و فردی که شب‌ها کم می‌خوابد یا خوابش مرتب قطع می‌شود ممکن است در روز بعد دچار کاهش توجه، خستگی و دشواری در به یاد آوردن اطلاعات شود. در چنین شرایطی، اصلاح خواب می‌تواند بخش مهمی از راه بهتر شدن باشد.

فشار روانی، اضطراب و افسردگی نیز می‌توانند روی توجه و حافظه اثر بگذارند. وقتی ذهن دائماً درگیر نگرانی یا فشار عاطفی است، توجه کردن به یک کار مشخص دشوارتر می‌شود و فرد ممکن است احساس کند حافظه‌اش مثل گذشته کار نمی‌کند. منابع پزشکی نیز اضطراب، افسردگی و فشار روانی را از عوامل مرتبط با مه مغزی و مشکلات حافظه می‌دانند.

در کنار این عوامل، بعضی بیماری‌ها و تغییرات جسمی نیز باید در نظر گرفته شوند. مشکلات تیروئید، کمبود ویتامین B12، برخی اختلال‌های قند خون، بعضی بیماری‌های خودایمنی، عوارض داروها و برخی بیماری‌های عصبی می‌توانند با مشکل حافظه یا تمرکز همراه باشند. بنابراین اگر مه مغزی ماندگار باشد، پزشک ممکن است بر اساس شرح حال و نشانه‌های فرد، بررسی‌های لازم را برای پیدا کردن علت انجام دهد.

علت فراموشی و کاهش تمرکز در جوانان چیست؟

فراموشی در جوانان همیشه به معنای مشکل جدی حافظه نیست. یکی از علت‌های بسیار مهم می‌تواند این باشد که اطلاعات از ابتدا به‌خوبی در ذهن ثبت نشده‌اند؛ برای مثال، فردی که هنگام مطالعه دائماً تلفن همراهش را چک می‌کند یا به دلیل خستگی ذهنی نمی‌تواند روی مطلب تمرکز کند، ممکن است بعداً احساس کند چیزی را «فراموش کرده»، در حالی که مشکل اصلی در مرحله توجه و دریافت اطلاعات بوده است.

خواب کم، فشار درس یا کار، نگرانی‌های طولانی‌مدت و اضطراب می‌توانند این وضعیت را شدیدتر کنند. تغذیه نامناسب نیز می‌تواند نقش داشته باشد و در بعضی افراد کمبود برخی مواد مغذی مانند ویتامین B12 باید بررسی شود. همچنین مصرف بعضی داروها یا مواد نیز می‌تواند روی حافظه و تمرکز اثر بگذارد.

اگر یک جوان برای مدت طولانی دچار کاهش تمرکز و فراموشی شده، بهتر است به جای اینکه آن را فقط به «حواس‌پرتی» نسبت دهد، الگوی نشانه‌ها را بررسی کند. زمان شروع، کیفیت خواب، میزان فشار روانی، داروهای مصرفی، تغییر وزن، نشانه‌های تیروئید یا قند خون و هر نشانه دیگری که همزمان ایجاد شده است می‌تواند برای پیدا کردن علت مهم باشد.

آیا مه مغزی در جوانان نشانه بیماری مغزی است؟

در بیشتر موارد، صرف احساس مه مغزی به معنی وجود بیماری جدی مغز نیست. این اصطلاح می‌تواند برای نشانه‌هایی استفاده شود که در اثر خواب بد، اضطراب، افسردگی، تغییرات هورمونی، بیماری‌های جسمی یا حتی پس از بعضی عفونت‌ها ایجاد شده‌اند. به همین دلیل، دیدن چند بار فراموشی یا کاهش تمرکز در یک فرد جوان به‌تنهایی دلیل کافی برای نگرانی درباره بیماری‌های تخریب‌کننده مغز نیست.

با این حال، اگر تغییرات حافظه یا فکر کردن به شکل واضح و پیشرونده ایجاد شده باشد، کار و زندگی روزمره را مختل کند یا همراه با نشانه‌های عصبی دیگری باشد، بررسی پزشکی لازم است. مشکلات حافظه می‌توانند علت‌های گوناگونی داشته باشند و برخی از آنها قابل درمان هستند؛ بنابراین تشخیص زودتر علت می‌تواند مفید باشد.

به‌خصوص اگر مشکل شناختی ناگهانی ایجاد شود و همراه با اختلال حرف زدن، ضعف یا بی‌حسی یک طرف بدن، افتادگی صورت، اختلال دید، سرگیجه شدید یا به‌هم خوردن ناگهانی تعادل باشد، نباید آن را مه مغزی معمولی تصور کرد. این نشانه‌ها می‌توانند از نشانه‌های سکته مغزی باشند و نیاز به رسیدگی فوری دارند.

چگونه مه مغزی را از بین ببریم؟

برای از بین بردن مه مغزی، اول باید علت آن مشخص شود. اگر کم‌خوابی عامل اصلی باشد، بهتر کردن کیفیت و نظم خواب اهمیت دارد؛ اگر فشار روانی یا اضطراب نقش داشته باشد، مدیریت استرس و در صورت نیاز کمک گرفتن از متخصص سلامت روان می‌تواند مفید باشد. اگر مشکل از یک بیماری زمینه‌ای یا دارو باشد، درمان باید متوجه همان علت باشد، نه اینکه فقط با یک قرص تلاش شود احساس مه‌آلود بودن ذهن برطرف شود.

فعالیت بدنی منظم، تغذیه متعادل و داشتن زمان‌های کوتاه استراحت ذهنی نیز می‌تواند به بهتر شدن وضعیت کمک کند. منابع پزشکی برای کاهش نشانه‌های مه مغزی بر خواب مناسب، تغذیه سالم، فعالیت بدنی و کاهش فشار بیش از اندازه بر ذهن تأکید کرده‌اند. نوشتن کارهای مهم و استفاده از یادآورها نیز می‌تواند در دوره‌ای که تمرکز پایین آمده، فشار واردشده به حافظه را کمتر کند.

اگر با وجود این تغییرات، مه مغزی ادامه پیدا کند یا روی زندگی روزانه اثر جدی بگذارد، بهتر است بررسی پزشکی انجام شود. مصرف خودسرانه مکمل‌ها یا قرص‌هایی که در اینترنت با عنوان «بهترین قرص برای مه مغزی» معرفی می‌شوند، راه مطمئنی نیست؛ زیرا انتخاب درمان باید بر اساس علت واقعی نشانه‌ها انجام شود و ممکن است فرد اصلاً کمبود ماده غذایی یا بیماری‌ای نداشته باشد که چنین دارویی برای آن سودمند باشد.

بهترین قرص برای مه مغزی چیست؟

برای مه مغزی یک قرص واحد که برای همه افراد مناسب باشد وجود ندارد. دلیلش این است که مه مغزی نام یک بیماری مشخص نیست و علت‌های متفاوتی می‌توانند پشت آن باشند. اگر فردی به دلیل خواب بد، اضطراب، افسردگی، تغییرات هورمونی، بیماری تیروئید، کمبود B12 یا عوارض دارویی دچار مشکل تمرکز شده باشد، درمان هر کدام با دیگری فرق دارد.

بنابراین مصرف خودسرانه داروهای تقویت حافظه یا مکمل‌های گوناگون ممکن است نه‌تنها مشکل اصلی را حل نکند، بلکه باعث تأخیر در پیدا کردن علت واقعی شود. اگر پزشک به کمبود یک ماده مغذی یا بیماری مشخصی شک داشته باشد، می‌تواند بر اساس وضعیت فرد بررسی و درمان مناسب را پیشنهاد کند.

اگر مه مغزی شدید و ماندگار است، بهتر است پرسش «چه قرصی بخورم؟» به «چرا تمرکز و حافظه من تغییر کرده است؟» تبدیل شود. پیدا کردن پاسخ این پرسش معمولاً ارزش بیشتری از انتخاب یک داروی عمومی برای نشانه‌ای دارد که علت‌های بسیار متفاوتی می‌تواند داشته باشد.

درمان مه مغزی در دوران یائسگی چیست؟

مه مغزی در دوران گذار به یائسگی و سال‌های نزدیک به آن نسبتاً شایع است. انجمن یائسگی گزارش می‌کند که حدود ۴۰ تا ۶۰ درصد زنان در میانسالی نشانه‌های شناختی مانند فراموشی، دشواری پیدا کردن واژه‌ها، کاهش تمرکز و حواس‌پرتی را تجربه می‌کنند. این تغییرات خفیف‌اند و در بسیاری از موارد به معنای آغاز زوال عقل نیستند.

تغییرات هورمونی، گرگرفتگی، عرق شبانه، اختلال خواب و تغییرات خلقی می‌توانند در این دوره روی تمرکز و حافظه اثر بگذارند. بنابراین درمان مه مغزی در یائسگی فقط به خود حافظه محدود نمی‌شود و باید خواب، گرگرفتگی، خلق، فعالیت بدنی و دیگر نشانه‌های همراه نیز در نظر گرفته شوند.

نکته مهم این است که هورمون‌درمانی به‌طور معمول برای بهتر کردن توانایی شناختی به تنهایی توصیه نمی‌شود. انجمن یائسگی می‌گوید در زنانی که یائسگی طبیعی دارند، هورمون‌درمانی برای بهبود شناخت توصیه نمی‌شود؛ با این حال هورمون‌درمانی ممکن است برای نشانه‌های دیگری مانند گرگرفتگی و عرق شبانه به کار رود و تصمیم درباره آن باید با توجه به سن، زمان شروع یائسگی، نشانه‌ها و خطرهای فردی گرفته شود.

چرا دست‌ها می‌لرزند؟ بررسی علت لرزش دست + راه‌های درمان آن

برای درمان مه مغزی به چه دکتری مراجعه کنیم؟

اگر مشکل اصلی فراموشی، کاهش تمرکز یا کند شدن فکر کردن باشد و علت آن مشخص نباشد، پزشک عمومی یا متخصص مغز و اعصاب می‌تواند نقطه شروع مناسبی باشد. پزشک ابتدا درباره زمان شروع نشانه‌ها، خواب، فشار روانی، داروها، بیماری‌های زمینه‌ای و نشانه‌های همراه سؤال می‌کند و بر اساس آن تصمیم می‌گیرد چه بررسی‌هایی لازم است.

اگر نشانه‌ها بیشتر در دوران نزدیک به یائسگی ایجاد شده‌اند و همراه با گرگرفتگی، عرق شبانه، بی‌نظمی قاعدگی، اختلال خواب یا تغییرات خلقی هستند، متخصص زنان نیز می‌تواند در بررسی نقش تغییرات هورمونی کمک کند. در واقع، همیشه لازم نیست برای هر نوع مه مغزی مستقیماً سراغ متخصص مغز و اعصاب رفت؛ مسیر بررسی به نشانه‌های همراه بستگی دارد.

اگر اضطراب، افسردگی، فشار روانی یا اختلال خواب بخش بزرگی از مشکل را تشکیل می‌دهد، ممکن است پزشک در کنار بررسی جسمی، کمک گرفتن از روان‌پزشک یا روان‌شناس را نیز پیشنهاد کند. چون مشکلات تمرکز و حافظه می‌توانند با سلامت روان و کیفیت خواب ارتباط داشته باشند، بررسی این بخش‌ها هم بخشی از پیدا کردن علت مه مغزی است.

تست مه مغزی چیست؟

تست مشخص و واحدی که بتواند به تنهایی بگوید یک فرد «مه مغزی دارد یا ندارد» وجود ندارد، چون مه مغزی یک تشخیص پزشکی مستقل نیست. ارزیابی بیشتر بر پایه شرح حال، نشانه‌ها و پیدا کردن علت احتمالی انجام می‌شود. به همین دلیل تست‌های آنلاین موجود در اینترنت بیشتر می‌توانند به فرد کمک کنند متوجه شود آیا مشکلاتی مانند فراموشی و کاهش تمرکز دارد یا نه، اما نمی‌توانند علت پزشکی آن را مشخص کنند.

اگر مشکل حافظه یا تمرکز قابل توجه باشد، پزشک ممکن است بر اساس شرایط فرد معاینه و آزمایش‌های لازم را درخواست کند. برای نمونه، مشکلات تیروئید، کمبود ویتامین B12، اختلالات قند خون، عوارض دارویی و بعضی بیماری‌های دیگر می‌توانند با مشکلات حافظه یا تمرکز همراه باشند و بررسی آنها به نشانه‌های فرد بستگی دارد.

پس اگر کاربر عبارت «تست آنلاین مه مغزی» را جست‌وجو می‌کند، بهتر است بداند نتیجه چنین آزمونی نباید جای تشخیص پزشک را بگیرد. مهم‌تر از امتیاز یک آزمون اینترنتی، این است که مشخص شود تغییرات ذهنی از چه زمانی شروع شده، چقدر شدید است، آیا رو به بیشتر شدن است و آیا نشانه دیگری همراه آن وجود دارد.

علائم مشکلات مغزی چیست؟

مشکلات مربوط به مغز می‌توانند شکل‌های بسیار متفاوتی داشته باشند و هر فراموشی یا کاهش تمرکزی را نمی‌توان نشانه بیماری مغزی دانست. تغییر واضح و پیشرونده حافظه، اختلال در انجام کارهای آشنا، تغییر قابل توجه در گفتار، مشکلات حرکتی، اختلال تعادل، تغییرات شدید رفتاری یا مشکلات شناختی ماندگار از مواردی هستند که ارزش بررسی پزشکی دارند.

از طرف دیگر، شروع ناگهانی یک مشکل شناختی اهمیت ویژه‌ای دارد. اگر فرد ناگهان گیج شود، نتواند درست حرف بزند یا حرف دیگران را بفهمد، یک طرف صورتش افتاده باشد، دست یا پای یک طرف بدنش ضعیف یا بی‌حس شود، دیدش ناگهان تغییر کند یا تعادلش به شکل ناگهانی به هم بخورد، باید احتمال سکته مغزی را در نظر گرفت.

در چنین شرایطی نباید منتظر ماند تا نشانه‌ها خودشان برطرف شوند. حتی نشانه‌هایی که پس از چند دقیقه یا ساعت از بین می‌روند می‌توانند با حمله گذرای مغزی یا TIA مرتبط باشند و نیاز به ارزیابی فوری دارند.

چه زمانی فراموشی و کاهش تمرکز نیاز به پزشک دارد؟

اگر گاهی نام یک نفر را فراموش می‌کنید یا بعد از یک شب بدخوابی تمرکزتان پایین آمده، این موضوع به تنهایی نشانه بیماری جدی نیست. مشکل زمانی اهمیت بیشتری پیدا می‌کند که فراموشی و کاهش تمرکز مرتب تکرار شوند، با گذشت زمان بیشتر شوند یا انجام کارهای معمول مانند درس خواندن، کار کردن، پرداختن به کارهای روزمره یا دنبال کردن یک گفت‌وگو را دشوار کنند.

همچنین اگر تغییر حافظه پس از شروع داروی تازه، بیماری، ضربه به سر، یک دوره فشار روانی شدید یا تغییر مهم در خواب ایجاد شده باشد، بهتر است موضوع با پزشک مطرح شود. برخی از این علت‌ها قابل اصلاح هستند و پیدا کردن آنها می‌تواند باعث بهتر شدن نشانه‌ها شود.

اما اگر مشکل ذهنی به شکل ناگهانی ایجاد شده یا با ضعف، بی‌حسی، اختلال گفتار، افتادگی صورت، اختلال دید، سردرد شدید ناگهانی یا از دست رفتن تعادل همراه است، دیگر نباید برای نوبت معمولی پزشک صبر کرد و باید فوراً از خدمات اورژانسی کمک گرفت.

آیا مه مغزی همان آلزایمر است؟

خیر. مه مغزی یک اصطلاح عمومی برای دشواری در تمرکز، توجه، فکر کردن و به یاد آوردن است و به تنهایی به معنای آلزایمر نیست. بسیاری از علت‌های مه مغزی مانند کم‌خوابی، فشار روانی، تغییرات هورمونی و بعضی بیماری‌های قابل درمان می‌توانند با برطرف شدن عامل زمینه‌ای بهتر شوند.

در دوران یائسگی نیز ترس از اینکه هر نوع فراموشی به معنای آغاز زوال عقل باشد، می‌تواند نگرانی زیادی ایجاد کند. انجمن یائسگی تأکید می‌کند که مشکلات شناختی معمول در میانسالی اغلب خفیف‌اند و زوال عقل در این سنین شایع نیست. با این حال، تغییرات واضح و نگران‌کننده باید با پزشک در میان گذاشته شوند.

بنابراین بهتر است بین یک مشکل گذرای تمرکز و یک کاهش شناختی پیشرونده تفاوت گذاشته شود. اگر فرد احساس می‌کند نسبت به گذشته تغییر محسوسی کرده، تشخیص علت ارزش بیشتری از برچسب زدن سریع به بیماری‌هایی مانند آلزایمر دارد.

برای کاهش مه مغزی چه بخوریم؟

هیچ ماده غذایی یا خوراکی خاصی وجود ندارد که بتواند همه انواع مه مغزی را درمان کند. تغذیه متعادل و دریافت کافی مواد مغذی برای سلامت مغز و بدن مهم است، اما اگر علت مشکل کم‌خوابی، اضطراب، بیماری تیروئید، دارو یا عامل دیگری باشد، غذا به تنهایی علت اصلی را برطرف نمی‌کند.

الگوی غذایی سالم، مصرف مواد غذایی متنوع و دریافت مواد مغذی مورد نیاز بدن می‌تواند بخشی از مراقبت عمومی از سلامت مغز باشد. انجمن یائسگی نیز برای سلامت شناختی بر فعالیت جسمی و ذهنی، الگوی غذایی مدیترانه‌ای، دریافت مواد مغذی از غذاهای طبیعی و کنترل عوامل خطر قلبی مانند فشار خون، دیابت و چربی خون تأکید کرده است.

اگر فرد احتمال کمبود ویتامین یا ماده مغذی خاصی دارد، بهتر است به جای مصرف بی‌حساب مکمل‌ها ابتدا علت بررسی شود. برای نمونه، کمبود B12 یکی از عواملی است که می‌تواند با مشکلات حافظه همراه باشد و در صورت وجود کمبود، درمان هدفمند آن منطقی‌تر از مصرف تصادفی چند مکمل است.

سوالات متداول درباره مه مغزی

جمع‌بندی

مه مغزی بیشتر از آنکه یک بیماری مستقل باشد، نامی برای مجموعه‌ای از تغییرات در تمرکز، توجه، حافظه و سرعت فکر کردن است. کم‌خوابی، استرس، اضطراب، افسردگی، تغییرات هورمونی، تغذیه نامناسب، بعضی داروها و بیماری‌های جسمی می‌توانند در ایجاد آن نقش داشته باشند؛ بنابراین برای درمان، پیدا کردن علت مهم‌تر از پیدا کردن یک «قرص مه مغزی» است.

در دوران یائسگی، فراموشی و کاهش تمرکز نسبتاً شایع است و معمولاً تغییرات خفیف شناختی ایجاد می‌شود؛ با این حال هورمون‌درمانی صرفاً برای بهتر کردن حافظه توصیه نمی‌شود و باید درباره هر نوع درمان هورمونی بر اساس نشانه‌های دیگر و شرایط فرد تصمیم گرفت.

اگر مه مغزی ماندگار شده، زندگی روزانه را مختل کرده یا رو به بیشتر شدن است، مراجعه به پزشک می‌تواند به پیدا کردن علت کمک کند. اگر هم تغییر ذهنی به شکل ناگهانی همراه با ضعف، بی‌حسی، اختلال گفتار، افتادگی صورت، مشکل دید یا از دست رفتن تعادل ایجاد شده باشد، باید آن را یک وضعیت اورژانسی دانست.

این مطلب برای آگاهی عمومی نوشته شده و جای تشخیص و درمان پزشک را نمی‌گیرد.