علت عفونت ادراری در زنان چیست؟ علائم عفونت ادراری زنان چیست؟ درمان عفونت ادراری چگونه است؟ عفونت ادراری مکرر نشانه چیست؟ چرا عفونت ادراری در زنان تکرار می‌شود؟ بهترین دارو برای عفونت ادراری در زنان چیست؟ درمان خانگی عفونت ادراری در زنان چگونه است؟ راه‌های پیشگیری از عفونت ادراری مکرر چیست؟ عفونت ادراری در زنان هنگامی رخ می‌دهد که باکتری‌ها وارد مجرای ادرار شوند و در مثانه رشد کنند. کوتاه‌تر بودن مجرای ادرار، رابطهٔ جنسی، یائسگی، برخی روش‌های پیشگیری از بارداری و سابقهٔ ابتلا می‌توانند احتمال آن را بالا ببرند. اگر عفونت بارها بازگردد، بررسی علت و انتخاب راه پیشگیری با کمک پزشک اهمیت دارد.

یادآوری پزشکی: این نوشته برای آگاهی‌رسانی است و جایگزین معاینه، آزمایش یا نسخهٔ پزشک نیست. در صورت تب، لرز، درد پهلو، استفراغ، بارداری یا بدتر شدن حال عمومی، برای ارزیابی پزشکی زودهنگام اقدام کنید.

مشاهده پزشکان زنان در روطوش

عفونت ادراری در زنان؛ چرا بعضی افراد مدام دچار آن می‌شوند؟

عفونت ادراری در زنان چیست و چرا گاهی بازمی‌گردد؟

عفونت ادراری به عفونتی گفته می‌شود که بخشی از دستگاه ادراری را درگیر می‌کند؛ این بخش می‌تواند مجرای خروج ادرار، مثانه یا کلیه‌ها باشد. بیشتر عفونت‌های ساده‌ای که در زنان رخ می‌دهند، مثانه را درگیر می‌کنند و با نشانه‌هایی مانند سوزش هنگام ادرار، نیاز پی‌درپی به دستشویی و درد پایین شکم همراه‌اند. بااین‌حال، اگر عفونت به کلیه برسد، ممکن است تب، لرز، تهوع یا درد پهلو نیز پدیدار شود.

زنان به دلیل کوتاه‌تر بودن مجرای ادرار، بیشتر از مردان در معرض عفونت مثانه هستند؛ باکتری‌ها مسیر کوتاه‌تری برای رسیدن به مثانه دارند. در بیشتر موارد، باکتری‌های روده مانند اشریشیا کلی عامل عفونت‌اند. ابتلا به عفونت ادراری به معنی رعایت نکردن بهداشت نیست و ممکن است با وجود مراقبت‌های معمول نیز رخ دهد.

اگر فردی در شش ماه دو بار یا در یک سال سه بار یا بیشتر به عفونت ادراری دچار شود، معمولاً از اصطلاح «عفونت ادراری مکرر» استفاده می‌شود. در چنین وضعی، بهتر است تنها به تکرار خودسرانهٔ آنتی‌بیوتیک بسنده نشود؛ پزشک باید بررسی کند که آیا هر بار عفونت تازه‌ای رخ داده، عفونت قبلی به‌طور کامل برطرف نشده یا عامل دیگری مانند سنگ، اختلال تخلیهٔ مثانه یا تغییرات پس از یائسگی نقش دارد.

چه چیزی باعث عفونت ادراری در زنان میشود؟

یکی از علت‌های اصلی، ورود باکتری‌های پیرامون مقعد به دهانهٔ مجرای ادرار و سپس رسیدن آن‌ها به مثانه است. رابطهٔ جنسی می‌تواند جابه‌جایی این باکتری‌ها را آسان‌تر کند، اما عفونت ادراری لزوماً یک بیماری آمیزشی نیست. داشتن شریک جنسی تازه، رابطهٔ جنسی پرتکرار و استفاده از برخی روش‌های پیشگیری مانند دیافراگم یا مواد اسپرم‌کش نیز می‌توانند خطر ابتلا را افزایش دهند.

تغییرات هورمونی پس از یائسگی عامل دیگری است. با کاهش استروژن، بافت‌های واژن و اطراف مجرای ادرار دچار تغییر می‌شوند و شرایط طبیعی محافظت‌کننده در این ناحیه کاهش می‌یابد. به همین دلیل، برخی زنان پس از یائسگی بیش از گذشته دچار عفونت‌های تکرارشونده می‌شوند. در این گروه، پزشک ممکن است در کنار بررسی علت‌های دیگر، درمان موضعی استروژن را نیز در نظر بگیرد.

سابقهٔ ابتلا به عفونت ادراری، برخی بیماری‌ها مانند دیابت، اختلال در تخلیهٔ کامل مثانه، سنگ‌های دستگاه ادراری و بعضی ناهنجاری‌های ساختاری نیز می‌توانند نقش داشته باشند. کم نوشیدن مایعات یا نگه‌داشتن طولانی ادرار ممکن است برای برخی افراد مشکل‌ساز باشد، اما همهٔ عفونت‌ها با یک علت ساده توضیح داده نمی‌شوند. اگر عفونت مرتب بازمی‌گردد، بهتر است علت بر پایهٔ شرح حال، آزمایش و در صورت نیاز بررسی‌های بیشتر روشن شود.

علت نامنظم شدن پریود | دلایل + زمان خطر

عفونت در زنان چه علائمی دارد؟

شایع‌ترین نشانه‌ها شامل سوزش یا درد هنگام ادرار، تکرر ادرار، احساس نیاز فوری به دستشویی، خارج شدن مقدار کمی ادرار در هر بار و درد یا فشار در پایین شکم است. گاهی ادرار کدر می‌شود یا بوی آن تغییر می‌کند؛ بااین‌حال، بوی تند یا تغییر رنگ ادرار به‌تنهایی برای تشخیص عفونت کافی نیست. تشخیص درست به نشانه‌ها و در صورت نیاز آزمایش ادرار وابسته است.

اگر عفونت به کلیه‌ها برسد، ممکن است تب، لرز، درد پهلو یا پشت، تهوع و استفراغ بروز کند. این نشانه‌ها را نباید با یک عفونت سادهٔ مثانه یکی دانست، زیرا عفونت کلیه می‌تواند جدی‌تر باشد و به درمان فوری‌تری نیاز داشته باشد. بروز تب همراه با سوزش ادرار یا درد پهلو، به‌ویژه در دوران بارداری، نیازمند ارزیابی پزشکی زودهنگام است.

همهٔ ناراحتی‌های هنگام ادرار ناشی از عفونت نیستند. التهاب واژن، برخی عفونت‌های آمیزشی، تغییرات پس از یائسگی و تحریک ناشی از شوینده‌ها نیز می‌توانند سوزش ایجاد کنند. اگر نشانه‌ها با آزمایش ادرار هم‌خوانی نداشته باشند، پزشک ممکن است علت‌های دیگری را بررسی کند؛ بنابراین بهتر است بر پایهٔ یک نشانه، آنتی‌بیوتیک مصرف نشود.

چه قرصی برای عفونت ادراری زنان خوب است؟

اگر عفونت باکتریایی مثانه تأیید شود، درمان اصلی در بسیاری از موارد آنتی‌بیوتیک مناسب است. پزشک با توجه به نشانه‌ها، باردار بودن یا نبودن، سابقهٔ حساسیت دارویی، کارکرد کلیه، داروهای دیگر و الگوی مقاومت باکتری‌ها دارو را انتخاب می‌کند. دارویی که برای یک فرد مؤثر است، لزوماً برای فرد دیگر مناسب نیست؛ به‌ویژه اگر عفونت تکرار شده باشد یا نشانه‌ها پس از درمان قبلی باقی مانده باشند.

از داروهایی که پزشکان در برخی موارد عفونت سادهٔ مثانه در نظر می‌گیرند، می‌توان به نیتروفورانتوئین، تری‌متوپریم ـ سولفامتوکسازول و فسفومایسین اشاره کرد. این نام‌ها نسخهٔ درمانی برای همه نیستند؛ مناسب بودن هرکدام به وضعیت فرد، نتیجهٔ آزمایش، مقاومت میکروبی و احتمال درگیری کلیه بستگی دارد. برای نمونه، بعضی داروهای مناسب عفونت سادهٔ مثانه برای درمان عفونت کلیه کافی نیستند.

آنتی‌بیوتیک باقی‌مانده از درمان قبلی یا داروی پیشنهادشده از سوی دوستان را مصرف نکنید. انتخاب نادرست می‌تواند درمان را به تأخیر بیندازد، عوارض دارویی ایجاد کند و مقاومت میکروبی را افزایش دهد. اگر دارویی برایتان تجویز شده است، آن را طبق دستور مصرف کنید و در صورت بروز حساسیت یا عارضهٔ نگران‌کننده با پزشک تماس بگیرید. اگر باردار هستید، احتمال بارداری می‌دهید یا بیماری کلیوی دارید، پیش از مصرف هر دارو حتماً این موضوع را به پزشک بگویید.

برای رفع عفونت ادراری چه کنیم؟

اگر نشانه‌های عفونت ادراری دارید، برای ارزیابی پزشکی وقت بگیرید؛ به‌خصوص اگر این نخستین بار است که چنین نشانه‌هایی را تجربه می‌کنید، عفونت مرتب تکرار می‌شود یا احتمال بارداری وجود دارد. پزشک ممکن است آزمایش کامل ادرار درخواست کند و در مواردی مانند عفونت‌های مکرر، درمان ناموفق یا احتمال عفونت پیچیده، کشت ادرار نیز لازم باشد. کشت می‌تواند به شناسایی باکتری و انتخاب داروی مناسب کمک کند.

تا زمان مراجعه، اگر محدودیت پزشکی برای نوشیدن مایعات ندارید، آب کافی بنوشید و ادرار را برای مدت طولانی نگه ندارید. برای کاهش ناراحتی می‌توان با نظر پزشک یا داروساز از مسکن مناسب استفاده کرد، اما مسکن علت باکتریایی را از بین نمی‌برد. نوشیدن آب یا استراحت جایگزین درمان دارویی در عفونت باکتریایی نیست؛ اگر پزشک آنتی‌بیوتیک تجویز کرده، آن را دقیقاً طبق دستور مصرف کنید.

در صورت تب و لرز، درد پهلو یا پشت، استفراغ، ضعف شدید یا بدتر شدن سریع حال عمومی، همان روز به مرکز درمانی مراجعه کنید. اگر گیجی، بی‌حالی شدید، دشواری در تنفس یا نشانه‌های وخامت جدی دارید، کمک اورژانسی بگیرید. در دوران بارداری، وجود نشانه‌های عفونت ادراری نیز باید سریع بررسی شود؛ زیرا عفونت درمان‌نشده می‌تواند خطر بیشتری برای مادر و بارداری داشته باشد.

برای رفع عفونت ادراری چه کنیم؟

بهترین دارو برای عفونت ادراری در زنان نی نی سایت

در جست‌وجوها و گفت‌وگوهای اینترنتی ممکن است نام داروهای گوناگونی برای درمان عفونت ادراری دیده شود؛ بااین‌حال، تجربهٔ یک فرد دیگر نشان نمی‌دهد که همان دارو برای شما نیز مناسب است. علت عفونت، محل درگیری، حساسیت باکتری به دارو و وضعیت سلامت هر فرد می‌تواند متفاوت باشد. حتی اگر دو نفر نشانه‌های یکسانی داشته باشند، ممکن است به درمان‌های متفاوتی نیاز پیدا کنند.

به‌جای انتخاب دارو بر پایهٔ تجربه‌های منتشرشده در انجمن‌ها، از پزشک دربارهٔ نیاز به آزمایش، نوع دارو و مدت درمان بپرسید. اگر قبلاً چند بار آنتی‌بیوتیک گرفته‌اید، نام داروهای پیشین و نتیجهٔ آزمایش‌ها را همراه داشته باشید. این اطلاعات کمک می‌کند درمان تازه بی‌دلیل تکرار نشود و احتمال مقاومت میکروبی نیز در نظر گرفته شود.

اگر پس از شروع درمان نشانه‌ها بدتر شدند، تب یا درد پهلو پدید آمد یا بهبودی رخ نداد، برای ارزیابی دوباره اقدام کنید. درمان خودسرانه با چند دارو یا قطع زودهنگام داروی تجویزشده می‌تواند روند بهبود را دشوار کند. راه درست، پیدا کردن علت و درمان متناسب با آن است، نه جست‌وجوی یک قرص ثابت برای همه.

درمان خانگی عفونت ادراری در زنان

درمان‌های خانگی می‌توانند به آسایش و کاهش برخی ناراحتی‌ها کمک کنند، اما عفونت باکتریایی فعال را به‌طور قابل‌اعتماد درمان نمی‌کنند. نوشیدن آب به اندازهٔ نیاز بدن، استراحت و پرهیز از نگه‌داشتن طولانی ادرار از کارهایی هستند که می‌توانند برای سلامت دستگاه ادراری سودمند باشند. اگر به دلیل بیماری قلبی یا کلیوی محدودیت مصرف مایعات دارید، مقدار آب را بدون مشورت با پزشک افزایش ندهید.

برای تسکین درد، می‌توان با راهنمایی پزشک یا داروساز از داروی مناسب استفاده کرد. از مصرف خودسرانهٔ جوش‌شیرین، ترکیب‌های گیاهی ناشناخته یا مواد محرک برای «شست‌وشوی مثانه» خودداری کنید؛ شواهد کافی برای درمان عفونت با این روش‌ها وجود ندارد و برخی از آن‌ها ممکن است زیان‌آور باشند. همچنین شست‌وشوی داخل واژن یا استفاده از شوینده‌های معطر می‌تواند باعث تحریک شود و راه درمان عفونت مثانه نیست.

اگر نشانه‌ها به عفونت ادراری می‌خورند، درمان خانگی نباید مراجعه را به تأخیر بیندازد. تب، لرز، درد پهلو، تهوع و استفراغ یا بارداری از موقعیت‌هایی هستند که نیاز به بررسی زودهنگام دارند. حتی اگر نشانه‌ها خفیف باشند، در صورت تکرار عفونت بهتر است علت آن با کمک پزشک بررسی شود.

علت عفونت ادراری در زنان

بیشتر عفونت‌های مثانه زمانی رخ می‌دهند که باکتری‌های پیرامون مقعد به مجرای ادرار برسند و در مثانه رشد کنند. ساختار بدن زنان، رابطهٔ جنسی، سابقهٔ عفونت و برخی روش‌های پیشگیری از بارداری می‌توانند خطر را افزایش دهند. این وضعیت لزوماً به معنای رعایت نکردن بهداشت نیست و ممکن است در افرادی که مراقبت‌های معمول را رعایت می‌کنند نیز رخ دهد.

در زنان پس از یائسگی، افت استروژن می‌تواند از باکتری‌های سودمند واژن و بافت‌های اطراف مجرای ادرار بکاهد و احتمال عفونت مکرر را بالا ببرد. دیابت، سنگ ادراری یا دشواری در تخلیهٔ کامل مثانه نیز ممکن است زمینه‌ساز باشند. در برخی موارد، عامل روشن و یگانه‌ای پیدا نمی‌شود؛ بااین‌حال، تکرار عفونت دلیل خوبی برای بررسی دقیق‌تر است.

اگر عفونت بارها بازمی‌گردد، پزشک ممکن است کشت ادرار، مرور داروهای مصرفی یا بررسی وضعیت تخلیهٔ مثانه را پیشنهاد کند. بر پایهٔ سن، نشانه‌ها و سابقهٔ پزشکی، گاهی بررسی‌های بیشتری نیز لازم می‌شود. تشخیص علت کمک می‌کند راه پیشگیری مناسب انتخاب شود و از مصرف بی‌نیاز آنتی‌بیوتیک جلوگیری شود.

قرص برای عفونت ادراری در زنان

قرص یا داروی مناسب به این بستگی دارد که عفونت در مثانه باشد یا کلیه، با چه باکتری‌ای روبه‌رو باشیم و چه شرایط پزشکی دیگری وجود داشته باشد. برای عفونت سادهٔ مثانه، پزشک ممکن است یکی از چند آنتی‌بیوتیک رایج را برگزیند؛ اما درمان عفونت کلیه یا عفونت پیچیده می‌تواند متفاوت باشد. از روی رنگ ادرار، شدت سوزش یا تجربهٔ فرد دیگر نمی‌توان داروی درست را انتخاب کرد.

اگر نشانه‌ها تکرار می‌شوند، ممکن است پزشک پیش از انتخاب آنتی‌بیوتیک کشت ادرار درخواست کند. این کار به‌ویژه زمانی سودمند است که درمان پیشین جواب نداده، عفونت زود بازگشته یا سابقهٔ مصرف چند دوره آنتی‌بیوتیک وجود دارد. داروی تجویزشده را مطابق دستور مصرف کنید و بدون هماهنگی، مقدار آن را تغییر ندهید یا درمان را با داروی دیگری جایگزین نکنید.

داروهای مسکن ممکن است درد را کاهش دهند، اما به‌تنهایی عفونت باکتریایی را درمان نمی‌کنند. اگر به دارویی حساسیت دارید، باردار هستید یا احتمال بارداری وجود دارد، بیماری کلیوی دارید یا داروهای دیگری مصرف می‌کنید، این موضوع‌ها را پیش از شروع درمان به پزشک بگویید.

علائم عفونت ادراری در زنان ایرانی

در جست‌وجوهای اینترنتی، بسیاری از افراد دربارهٔ سوزش ادرار، تکرر، بوی تند ادرار یا درد پایین شکم پرس‌وجو می‌کنند. این نشانه‌ها می‌توانند با عفونت مثانه سازگار باشند، اما هیچ‌کدام به‌تنهایی تشخیص قطعی به شمار نمی‌روند. برای نمونه، کم‌آبی بدن می‌تواند ادرار را غلیظ و بوی آن را تندتر کند و بعضی مشکلات واژن نیز هنگام ادرار سوزش ایجاد می‌کنند.

نشانه‌هایی مانند تب، لرز، درد پهلو یا پشت و تهوع می‌توانند به درگیری کلیه اشاره داشته باشند و نباید تنها با راهکار خانگی کنترل شوند. همچنین وجود خون در ادرار ممکن است با عفونت دیده شود، اما علت‌های دیگری مانند سنگ یا بیماری‌های دیگر دستگاه ادراری نیز باید در نظر گرفته شوند. اگر خون به چشم می‌آید یا نشانه‌ها شدید هستند، ارزیابی پزشکی را به تأخیر نیندازید.

برای تصمیم‌گیری، به جای تکیه بر تجربه‌های کاربران، زمان آغاز نشانه‌ها، وجود تب یا درد پهلو، احتمال بارداری و سابقهٔ عفونت را به پزشک بگویید. اگر عفونت بارها تکرار می‌شود، یادداشت کردن زمان ابتلا و درمان‌های قبلی می‌تواند به روشن شدن الگو و انتخاب راه پیشگیری کمک کند.

درمان عفونت ادراری در زنان

درمان به محل عفونت و وضعیت فرد بستگی دارد. عفونت سادهٔ مثانه معمولاً با دوره‌ای از آنتی‌بیوتیک مناسب درمان می‌شود و نشانه‌ها اغلب طی مدت کوتاهی رو به بهبود می‌روند؛ بااین‌حال، بهتر شدن سوزش به معنی آن نیست که می‌توان داروی تجویزشده را خودسرانه کنار گذاشت. دستور پزشک را دنبال کنید و اگر عارضه‌ای دارید، پیش از تغییر دارو راهنمایی بگیرید.

در عفونت‌های مکرر، پزشک ممکن است کشت ادرار و بررسی علت‌های زمینه‌ای را پیشنهاد کند. بسته به الگوی ابتلا، برخی افراد می‌توانند با تغییر روش پیشگیری از بارداری، درمان موضعی استروژن پس از یائسگی یا برنامهٔ پیشگیرانهٔ دارویی که پزشک تعیین می‌کند، دفعات عفونت را کاهش دهند. درمان پیشگیرانه برای همه لازم نیست و باید پس از سنجیدن سود و زیان آن انتخاب شود.

اگر احتمال عفونت کلیه وجود داشته باشد، ممکن است به بررسی فوری‌تر و درمان متفاوت نیاز باشد؛ در موارد شدید، درمان بیمارستانی نیز مطرح می‌شود. تب و لرز، درد پهلو، استفراغ یا بدتر شدن حال عمومی نشانه‌هایی هستند که نباید نادیده گرفته شوند. در بارداری نیز بررسی و درمان سریع اهمیت ویژه دارد.

درمان گیاهی عفونت ادراری در زنان

هیچ گیاه یا دمنوشی را نباید جایگزین درمان اثبات‌شدهٔ عفونت باکتریایی دانست. برخی فرآورده‌ها، مانند محصولات کرنبری، برای کاهش احتمال عفونت در بعضی گروه‌ها بررسی شده‌اند، اما نتیجه‌ها یکسان نیست و این محصولات درمان عفونت فعال به شمار نمی‌روند. همچنین مقدار و نوع فرآورده می‌تواند متفاوت باشد و مصرف آن برای همه مناسب نیست.

دمنوش‌ها و فرآورده‌های گیاهی ممکن است با داروهای دیگر تداخل داشته باشند یا برای برخی افراد، از جمله زنان باردار و کسانی که بیماری کلیوی دارند، مناسب نباشند. طبیعی بودن یک ماده به معنی بی‌خطر بودن آن نیست. از ترکیب‌های ناشناخته یا روش‌هایی که وعدهٔ درمان فوری می‌دهند، دوری کنید و پیش از مصرف مکمل گیاهی با پزشک یا داروساز مشورت کنید.

اگر سوزش و تکرر ادرار دارید، بررسی علت را به مصرف دمنوش موکول نکنید. عفونت درمان‌نشده می‌تواند به کلیه‌ها گسترش یابد. در صورت تب، لرز، درد پهلو یا استفراغ، باید سریع‌تر ارزیابی شوید.

عوارض عفونت ادراری در زنان

بسیاری از عفونت‌های سادهٔ مثانه با درمان مناسب بهبود می‌یابند، اما نادیده گرفتن نشانه‌ها یا درمان نامناسب می‌تواند مشکل را طولانی کند. یکی از عوارض مهم، گسترش عفونت از مثانه به کلیه است؛ این حالت ممکن است با تب، لرز، درد پهلو، تهوع و استفراغ همراه شود و به درمان فوری نیاز داشته باشد. در موارد شدید، به‌ویژه در افراد آسیب‌پذیر، عفونت می‌تواند وارد جریان خون شود و وضعیت خطرناکی ایجاد کند.

عفونت‌های مکرر می‌توانند کیفیت زندگی را کاهش دهند، خواب را مختل کنند و نگرانی دربارهٔ بازگشت نشانه‌ها به وجود آورند. در بارداری، عفونت ادراری نیازمند توجه ویژه است، زیرا احتمال عوارض بیشتر می‌شود. اگر نشانه‌ها بارها تکرار می‌شوند، بررسی علت و برنامهٔ پیشگیری می‌تواند از مصرف مکرر و بی‌هدف آنتی‌بیوتیک جلوگیری کند.

اگر تب و لرز، درد پهلو، استفراغ، ناتوانی در نوشیدن مایعات یا بدتر شدن سریع حال عمومی دارید، منتظر نمانید تا نشانه‌ها خودبه‌خود برطرف شوند. در صورت وجود خون در ادرار نیز باید علت بررسی شود، به‌ویژه اگر خون ادامه پیدا کند یا پس از درمان عفونت همچنان دیده شود.

سوالات متداول درباره عفونت ادراری در زنان

آیا عفونت ادراری زنان از رابطهٔ جنسی منتقل می‌شود؟

عفونت ادراری معمولی در بیشتر موارد از باکتری‌هایی ناشی می‌شود که به مجرای ادرار راه می‌یابند؛ بنابراین لزوماً یک بیماری آمیزشی نیست. بااین‌حال، رابطهٔ جنسی می‌تواند خطر آن را در برخی زنان بالا ببرد. اگر ترشح غیرمعمول، زخم تناسلی یا احتمال عفونت آمیزشی وجود دارد، باید علت‌های دیگر نیز بررسی شوند.

آیا برای هر عفونت ادراری باید کشت ادرار داد؟

نه در همه موارد؛ تصمیم به نشانه‌ها و شرایط فرد بستگی دارد. در عفونت‌های مکرر، درمان ناموفق، احتمال عفونت پیچیده یا برخی وضعیت‌های ویژه، کشت ادرار می‌تواند به انتخاب داروی درست کمک کند. پزشک تعیین می‌کند که چه آزمایشی لازم است.

چطور از بازگشت عفونت ادراری پیشگیری کنیم؟

نوشیدن مایعات به اندازهٔ نیاز بدن، پرهیز از نگه‌داشتن طولانی ادرار و پاک کردن ناحیه از جلو به عقب می‌توانند کمک‌کننده باشند. اگر از دیافراگم یا مواد اسپرم‌کش استفاده می‌کنید و عفونت‌ها تکرار می‌شوند، دربارهٔ روش جایگزین با پزشک گفت‌وگو کنید. پس از یائسگی نیز ممکن است درمان موضعی استروژن برای برخی افراد سودمند باشد؛ این درمان باید با نظر پزشک انتخاب شود.

برای عفونت ادراری به چه پزشکی مراجعه کنیم؟

پزشک عمومی یا متخصص زنان می‌تواند ارزیابی اولیه و درمان بسیاری از عفونت‌های ساده را انجام دهد. در صورت تکرار عفونت، وجود سنگ یا مشکل ساختاری، درمان ناموفق یا نیاز به بررسی تخصصی، ممکن است ارجاع به متخصص اورولوژی لازم باشد.